FATİHA ÜZERİNE MÜLAHAZALAR-5

Kur’ân Kâinatın Bir Tercüme-i Ezeliyesidir

Kâinatta bulunan çeşitli kanunlara, âyât-ı tekviniye de­nir. Bu kanunlara verilen isimler ne olursa olsun işin mâ­hiyetine tesir etmez. Bunlar, bütünüyle Allah’ın âyetlerinden birer âyettir. İşte kelâm sıfatından gelen Kur’ân-ı Kerîm, Cenab-ı Hakk’ın tekvin sıfatından gelen bu âyetlerin ebedî birer tercümanıdır. Kur’ân, kâinat kar­şısında durur ve bize kâinatı anlatır; Meselâ:
Göklerin ve yerin yaratılması, gece ve gündüzün nizam ve intizamla değişmesi, semâ ve arzın münâsebetleri, ya­ni denizlerin tebahhur etmesi ve semânın, suya muhtaç küre-i arz’a yağmur damlalarını indirmesi, yerde otların, toprağı şak şak edip bitmesi, neşv-ü nema kanununa tâbi olarak herşeyin gelişmesi,birer âyât-ı ilâhiyedir.(1) Kur’ân kâinatta carî olan Allah’ın bu çeşit âyetlerine tercümanlık yapıyor ve bize anlatıyor. Nasıl anlattığını, kısa da olsa ar-zetmeye çalışalım:
Canlının yediği gıda, vücudun protein, vitamin, kalsiyum, demir, bakır vs. gibi ihtiyaçlarını karşılıyor. Ve bunlardan bir tanesinin eksikliği insan vücudunda bir kısım arızalar doğuruyor. Bu arada vakti gelip lüzum hasıl olduğu zaman canlılarda, yedikleri gıdalardan, Allah süt hasıl ediyor.
İnsanın yediği maddelerin bir kısmı ağzında, bir kısmı midesinde eriyor ve umumiyetle ince bağırsaklarda halloluyor. İnce bağırsaktaki kılcallar tarafından emildikten sonra kan içinde süt guddelerine uğramak suretiyle ikinci bir tasfiye daha meydana geliyor. Mugaddi şeylerin bir kısmı vücutta ihtiyaç duyulan merkezlere gidiyor, hücrelere tevzi ve taksim ediliyor. Bir kısmı da süt guddelerinde süt haline geliyor. Sonra bu süt, memeli hayvanların memelerine gidiyor ve biz de, bizim için protein kaynağı olan sütü oradan alıyor, içiyor ve kuvvet kazanıyoruz.
Kısaca arzettiğimiz bu husus ilmin ve müşahadenin kabul ettiği bir meseledir. Şimdi aynı müşahade altında Kur’ân’ın mezkur âyetine bakalım.
“Canlılarda, onların hayatlarında, gıda alışlarında sizler için ibretler vardır.”içlerinde onların bir kısmını (hepsini değil) size içiriyoruz. içlerinde olan şeylerin nasıl yapıldığını da şöyle anlatıyor: Buradaki kelimesi iki şeyin arasını İfade eder. Arapça’da iki şey olmazsa jy. kelimesi kullanılmaz. Esasen ortada iki nesne vardır. Birisi kan diğeri fışkı.
İlk ayrımı kan ile fışkı arasında, ikinci ayrımı da kandan yapıyoruz. İlk defa mugaddi şeyler kan halinde bağırsaklar tarafından emiliyor ve içeriye gidiyor.    Sonra ikinci bir tasfiyeyi de kan guddelerinde yapıyoruz. Lü sonra tertemiz, berrak, halis bir süt hasıl oluyor.

Mâhiyeti itibariyle fışkının içinden çıkan madde, insanı rahatsız ve iz’ac eder. Bu sebeple Kur’ân UaJU kelimesini diğer taraftan kanın içinden çıktığı için belki gırtlakları tahriş eder düşüncesini bertaraf etmek için de ifadesini kullanıyor. Süt fışkıdan, kandan çıkmıştır ama ne kanın ne de fışkı nın karekterini taşır.(2)
Peygamberimiz ümmiydi, kitaplı, kitapsız, mü’min, kâfir, münafık herkes onun okuma-yazma bilmediğinde ittifak halindedir. Böyle bir zâtın fem-i güher’inden bir âyet işitiyor ve ondört asır sonra o âyetin arkasında röntgen şualarıyla, teşrihatla anlaşılabilecek bir kısım ilmî hakikatları görüyoruz.
İşte bu hakikat, Kur’ân’ın ilâhi ve lâhûtî olduğuna apaçık ve bütün vüzûhuyla delâlet eder. En muhtasar meallere dahi bakıldığı zaman bu mânâyı görüp müşahade etmek mümkündür. Elverir ki ferd, bir kısım peşin hükümlerin, kaziyelerin zebûnu olmasın…
“Allah, iradesini iyiye kullananlardan kimin hidayetini murad ederse onun kalbine açıklık bahşeder, kalbine inşirah verir, İslâmiyet’e karşı akıcı hale getirir, gönlünde itminan yaratır ve o insanı huzura kavuşturur.

İradesini kötüye kullananlardan da kimin dalâletini murad ederse; o insanın gönlünü dar kılar, sıkar ve kalaklar İçinde çırpınır hale getirir. “(3) inanmayan insanın sıkıntısı nasıldır? îşte bu hususu Kurbân şöyle anlatıyor. “sanki semâya doğru çıkıyor, sesi soluğu kesilmiş ve havasız kalmış gibi göğsü sıkılıyor.”
Bu âyette bir teşbih görüyoruz. Müşebbehünbih (benzetilen)’in müşebbeh (benzeyen)’den daha açık olması lâzımdır. Biz havanın berraklığını anlatırken “Merih’in atmosferi gibidir” dersek muhatabımıza bir şey anlatmış olamayız. Muhatabımıza,. müşahidin müşâhadesiyle vuzuha kavuşmuş meselelerle ancak birşeyler anlatabiliriz.
Kur’ân bu âyetinde, kalp sıkıntısını bir şeye teşbih ediyor ve biz orada Kur’ân’ın ilmî bir kanuna parmak bastığını görüyoruz.
Burada Kur’ân üç hususa dikkati çekmektedir:

Birincisi: (Semâ) tabirinin kullanılması.

İkincisi: kelimesinin karekteristik bir ifâdesi ki, bir zorlama, bir sıkıntı, bir bunalma mânâsını ifade etmektedir.

Üçüncüsü: Yukarıya doğru  çıkarken,  zorlamanın esasen cümlenin kendisinde bulunması hususudur.

Ondört asır evvel, semâya doğru yükseldikçe oksijen nisbetinin düşük olduğunu kimse bilmiyordu. Yani, yukarıya doğru çıkarken insanın göğsünün sıkılacağını, sesinin, soluğunun kesileceğini… Bu gerçek ancak yirminci asrın teknik imkânlarından faydalanmak, balonlar atmak ve uçaklarla gökyüzünde sefer tertip etmek suretiyle anlaşılır hale gelmiştir.
Kur’ân-ı Kerîm, İnanmayan insanın göğsünün sıkıntısını anlatırken, lâtif bir teşbihle, yukarıya doğru çıkıldıkça oksijen nisbetinin azalmasını, kendine yakışır edasıyla ondört asır evvel anlatıyor.
Bu hususta, asrımız insanının “bunalımını”, buhranını gönlünün sıkılmasını birinci mesele olarak alıyor, parmak basıyor ve yine bize hitap ediyor. Çünki bu mesele ancak yirminci asrın insanının anlayabileceği bir meseledir ve demek istiyor ki; gönlünün sıkıntısı tıpkı semâlara doğru çıkarken göğsünün sıkılması gibidir.
Bir başka âyet Arapça’da, “umum” bütün mânâsına gelen “kül” kelimesi marifeye (bilinen) muzaaf olursa umum eczayı ifade eder.Yani bütünün parçalarını içine alır. Nekreye (bilinmeyen) muzaaf olursa umum efradı ifade eder. Ne kadar ferd varsa hepsini ihtiva eder. derken buradaki kelimesi nekredir. Ayet “Herşeyi çift yarattık”     demektir.(4) Allah’a bile “şey” denir. Fakat sözü söyleyen Allah olduğundan O, bunun dışındadır. O’nun dışında olan herşey çift olarak yaratılmıştır.
İnsanlar nasıl çiftse, sair canlılar da öyle çifttir. Nebatat da çift olup onlar arasında da erkeklik dişilik vardır. Ayetteki “Zevceyn” kelimesi erkek ve dişiyi belirtir. Hatta herşeyin asıl maddesi olan atomlar bile çifttir. Onların da bir kısmı artı, bir kısmı eksi yüklüdür. Ayrıca herşeyde cazibe ve dâfia olmak yönüyle de bu ikilik değişik bir şekilde tezahür etmektedir. Eşyadaki bu hususiyet ortadan kalktığı takdirde mevcudatın kendi kendilerini devam ettirmeleri de düşünülemez.
Yasin süresindeki âyet bu hakikati daha mufassal olarak şöyle anlatıyor:

“Ne yücedir O (Allah) ki toprağın bitirdiklerinden kendilerinden ve daha bilmedikleri nice şeylerden olan bütün çiftleri yaratmıştır. “(5)
Belli ki o günün insanının müşâhadesine arzedilen tablonun dışında o devre göre bilinmeyen meçhul bir kısım şeylerden bahsediliyor. Diyor ki: Daha sizin bilmediğiniz bir kısım şeyleri de çift yarattı. O tarihlerde atom, elektron, nötron, proton bilinemezdi. Fakat bütün bunlarda hep mütemadiyen birinin diğeriyle ayakta durduğu, başbaşa verdiği, mevcud nizâmı ayakta tutmaya çalıştığı hakikati ortaya çıkmaktadır. İleride ise atom fiziği karşımıza daha neler çıkaracak, henüz bilemiyoruz. Bir başka ayet “Göklerde ve yerde zerre miktarı birşey, O’ndan gizli kalmaz. Ne bundan küçük, ne de bundan büyük hiçbir şey yoktur ki, apaçık bir kitapta olmasın !(6)
Bu âyet, esas olarak; Allah’ın nazarından, ilminin, sem’inin ve basar’ının ihatasından hiçbir şeyin hariç olmadığını anlatmaktadır. Evet, en küçük atomlar âleminden, nebülozlar âlemine kadar herşey O’nun destgâh-i kudretinde, teşbih taneleri gibi evrilip çevrilmektedir. Ve âyet bize, bunu anlatıyor. Fakat, bunun altında bazı ilmi hakikatları darhediyor.
Bugünün dilinde olduğu gibi dünün dilinde de ZERRE atom demektir. Fakat atomun ne demek olduğunu bilmeyen Arap, zerre dendiği zaman, güneş pencereden içeriye vurduğunda, Güneşin ışığı altında görülen tozu toprağı anlıyordu. Çünki onun nazarında maddenin en küçük parçası oydu. Burada dikkati çeken husus, bu ismin, maddenin en küçük parçasına verilmesiydi.
Ama bugün arap dilinde zerre, atomun tam karşılığı olarak kullanılan bir kelimedir.
Burada dört tabir dikkati çekmektedir. Birincisi: Zerre, yani atom. ikincisi: Zerrenin asgari, küçüğü yani elektron. Üçüncüsü: Zerrenin ekberi, büyüğü yani molekül. Dördüncüsü: Miskal-i zerre yani atom ağırlığı.
îsterse zerre, isterse zerrenin küçüğü elektron, isterse zerrenin büyüğü molekül olsun hiçbirisi Allah’ın ilminin ihatası dışında kalamaz.
Bir de zerrenin ağırlığından bahsediliyor. Biliyorsunuz ki atom fiziğinde “Atom Ağırlığı” meselesi çok mühimdir. Eskiler, Hidrojene 1 numarasını, Uranyuma da 228 numarasını koymuşlardı. Hidrojenin atom ağırlığı en hafif, Uranyum ise en ağırdır.
Görüldüğü gibi bugünkü modern ilim dahi Kur’ân’ın asırlar önce işaret etmiş olduğu atom ağırlığı meselesini disipline ederek bütün elementlerin belli sayıdaki atom ağırlıklarını ortaya koymuşlardır.
Zâriyat sûresinin ilk üç âyetinde de bu meseleye ışık tutar bir mahiyet görüyoruz “Tozutup duran, dönüp duran, daireler çizen şeylere kasem olsun, “(7)
Lorenz’in kurduğu elektron teorisi atomun küçük yörüngesi, atomun hacmi denilen pek ufak bir sahayı işgal etmiştir ve âdeta minyatür bir güneş manzumesidir.
Atomların en hafifi olan Hidrojen atomunun çapı, bir milimetrenin milyonda onu kadardır. Merkezinde pozitif elektrik yüklü bir çekirdek ve etrafında negatif elektrik yüklü elektronlar vardır. Bunlar savrulan bir toz bulutu gibi çekirdeğin etrafını kaplamış olarak dururlar.
Elektronların mahreklerinde süratleri müthiştir. Bir Hidrojen elektronu saniyede takriben ikibin kilometre, bir Uranyum elektronu ise ikiyüz kilometre hızla döner… Bu müsbet ve menfi elektrik, mütemadiyen elektrik dalgaları ve enerji neşrettiği halde bu enerjinin yavaş yavaş kaybolması gerekirken ve bundan Ötürü de hareketin bir zaman sonra durması lâzım gelirken böyle olmamaktadır. “Sonra alabildiğine ağır yükleri taşıyanlara da kasem olsun, “(8)
Ağırlık yükleneceği için çekirdekteki pozitif elektrik protondadır. Nötronlara gelince, bunlarda elektrik olmadığı bilinmektedir. “Çok kolaylıkla akıp gidenlere de kasem olsun. “(9)
Nötronlar iki türlüdür. Bir kısmı çok hızlı ki, ışık hızına yaklaşan sür’atleri ve büyük enerjileri vardır. Bazıları otuz santimetre kalınlığındaki kurşun levhaları kolayca geçebilirler. Bir kısmı da yavaş nötronlardır ki, molekül hareketinden biraz fazla harekete sahip olduklarından, yollarında rastladıkları çekirdek tarafından yakalanırlar. Yakalanan çekirdek de İnfilak eder. Bu reaksiyon neticesindeki enerjilerden beş ilâ on milyon (Elektron-Volt) hızında dönen nötronlar meydana gelir. İşte o da buna işaret vardır.(10)
 
——————————————————————————–

(1)  Âl’i İmrân, 190.

(2)  Nahl, 66.

(3)  En’âm, 125.

(4) Zâriyat, 49.

(5)  Yasin, 36.

(6) Sebe’, 3.

(7)  Zariyat’, 1.

(8)  Zariyat, 2.

(9) Zariyat, 3.

(10)  Hikmet Işık, Fatiha Üzerine Mülahazalar, Nil Yayınları: 25-33.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: