Ahir-i Zuhur Meselesi

İmam-ı Serahsi: “Cum’a namazı şehirde edâ edilebilir, köylerde sahih olmaz. Ancak Hadis-i Şerifte şehir mutlak olarak zikredilmiştir, şehirde tek yerde kılınma hususu tasrih olunmamıştır” hükmünü zikrediyor. İmam-ı Azam Ebû Hanife (rha)’dan gelen zahir rivayeye göre, şehirde ancak tek bir camide edâ edilebilir.İmam-ı Yusuf (rha)’in kavline göre; bir şehrin ortasından nehir geçiyorsa ve ulaşım güçlüğü sözkonusu ise, iki yerde edâ edilmesi caizdir.İmam-ı Muhammed (rha) ve İmam-ı Azam (rha)’dan gelen bir kavle göre de; şehirde müteaddid yerlerde Cum’a Namazı edâ edilebilir. Bu da sahih olan bir kavildir” İşte ahir-i zuhur (Zuhr-i Ahire) bu ihtilafa dayanan bir meseledir. Eğer bir şehirde birkaç yerde Cum’a Namazını edâ etmek sahih olmazsa (ki olma ihtimali de vardır), mükellefin üzerinde öğle namazı da borç olarak kalmıştır. Dolayısıyle hem Cum’a Namazını, hem öğle namazını kılmak suretiyle, bu tereddüd giderilebilir” diyen ûlema bulundugu gibi; aksi görüşte ûlema da vardır. Bunlar da; “Ya Cum’a Namazı, ya öğle namazı farzdır. Eğer “ahir-i zuhur” (Öğle namazı) kılınması taleb edilirse, mükellef “Cum’a farz değildir” zannına kapılabilir. Dolayısıyle iki delilin kuvvetli olanıyla amel edilir” hükmünü zikretmişlerdir. Esasen İmam-ı Şafii (rha) bir şehirde birden fazla yerde Cum’a Namazı’nın kılınamıyacağını, iki yerde kılınırsa ikisinin de fasid olacağını esas almıştır. Resûl-i Ekrem (sav) ve Hülafa-i Raşidiyn dönemlerinde, her şehirde tek bir camide edâ edildiği de bilinmektedir.

“Tenvirû’l Ebsar” ve “Dürri’l Muhtar”da: “Binaenaleyh Cum’a Namazından sonra ahir zuhur kılar. Bunların hepsi mezhebin hilafinadır. İtimada şayan değildir” hükmü zikredilmiştir. İbn-i Abidin bu metni şerhederken şunları kaydeder: “Ben derim ki; bu ifade söz götürür. Belki itiyat olan onu kılmaktır. Bu, mes’uliyetten yüzde yüz çıkmak manasına gelir. Zira müteaddid yerlerde kılmanın caiz olması delil itibariyle daha kuvvetli olsa da, bunda kuvvetli bir şüphe vardır. Çünkü Ebû Hanife’den hilafi da rivayet edilmiş; bu rivayeti Tahavi, Timurtasi ve Muhtar sahibi tercih etmişlerdir. Attabi ise onu (bir şehirde tek bir yerde kılmayı) daha zahir bulmuştur. İmam-ı Şafii’nin mezhebi bu olduğu gibi, İmam-i Malik’in meşhur olan kavli ve İmam-i Ahmed’den rivayet edilen iki kavilden biri de budur. Nitekim Makdisi bunu “Nuru’s Sem’a fi Zuhurul Cum’a” adlı eserinde zikretmiştir. Hatta Şafii’lerden Subki ekser ûlemanın kavli bu olduğunu, müteaddit yerlerde Cum’a Namazı kılmanın caiz olduğunu hiçbir sahabi ve tabiinden nakledilmediğini söylemiştir. Biliyorsun ki Bedai’de “Zahir rivayet budur” denilmiştir. Münye şerhinde “Cevamiû’l Fıkıh”tan naklen; “Bu kavil İmam-i Azam’dan gelen iki rivayetin en zahir olanıdır” denilmiştir. Nehir ile El Havi’l Kudsi’de “Fetva bunun üzerinedir” denilmektedir. Razi’nin tekmilesinde de: “Biz bununla amel ederiz” ibaresi vardır. Şu halde bu kavil (Şehir de tek bir camide edâ etme) mezhepte itimad edilen bir kavildir. Zaif bir kavil değildir.”

Darû’l İslâm’da; Cum’a Namazı’nın şehirde “tek bir camide mi, yoksa müteaddit camilerde mi kılınacağı” hususunda muhtelif kaviller vardir.. Ancak bir şehirde; tek bir camide edâ edildiği zaman, Ehl-i Sünnet’in bütün müctehidlerine göre Cum’a Namazı sahihtir. Ayrıca ahir-i zuhuru (son öğle namazını) kılmaya gerek yoktur. Esasen Cum’a Namazı’nın, öğle namazından daha faziletli olduğu da bilinmektedir. İslâm ahkâmının tatbik edilmediği beldelerde, müslümanların kendi içlerinden vali, kadı ve Cum’a imamı seçebilecekleri de beyan buyurulmuştur. Bu Cum’a imamının arkasında Cum’a Namazlarını ruhsaten edâ edebilirler. Eğer her şehirde; tek bir camide toplanabilirlerse, “Cemaatin dağılması” endişesi bir yana, büyük cemaatler ortaya çıkabilir. Esasen bir şehirde müteaddit yerlerde Cum’a kılınmasının caiz olduğunu beyan eden ûlema tek bir camide toplanmada mevcut olan “Zorluk ve meşakkat”i illet göstermiştir. Halbuki günümüzde; her türlü düşünce ve akaid sahipleri, güçlerini gösterebilmek için “Miting”ler tertip etmekle meşguldürler. Dikkat edilirse İbn-i Abidin: “Hatta Şafiilerden Subki; ekser ûlemanın kavli bu olduğunu, müteaddit yerlerde Cum’a kılmanın caiz olduğunu hiçbir Sahabi ve tabi’inden nakledilmediğini söylemiştir” hükmünü hassaten zikrediyor. İmam-i Azam Ebû Hanife (rha)’dan gelen iki kavilden kuvvetlisinin de, “Bir şehirde tek bir camide Cum’a Namazı’nın edâ edilmesi” olduğu da malûmdur. İbn-i Abidin: “Ulema, ibadetlerde fetvanın mutlak surette İmam-i Azam (rha)’in kavline göre verileceğini söylemiştir” hükmünü beyan etmektedir. Cum’a Namazı’nın bir ibadet olduğu dikkate alınırsa, mesele kavranır.

Cum’a Namazı’nın; edâsının şartlarına riayet edilerek kılınması “Azimettir” Mü’minler; Resûl-i Ekrem (sav)’den gelen haberlere dayanan bu şartları dikkate almak durumundadirlar. Hanefi Fûkahası; Cum’a Namazı’nın edâsı konusunda “Ruhsat”in ne olduğunu da izah etmistir!.. Hem azimet, hem ruhsatı terkederek; yeni akli şartlar koymak, hiç kimsenin yetkisinde değildir. Evet İslâm’da zorluk yoktur; ama “uydurma kolaylıklar” da yoktur.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: